ప్రపంచమంతా జనవరి 1వ తేదీన బాణాసంచా కాల్చి కొత్త సంవత్సరాన్ని జరుపుకుంటుంటే, ఆ వేడుకల్లో పాలుపంచుకోకుండా తమ ‘సొంత కాలంలో’ జీవించే కొన్ని దేశాలు ఉన్నాయి. మనం ఇప్పుడు 2026 జనవరి నెల చలిలో ఉంటే, ఇథియోపియాలోని ఒక వ్యక్తి తన డైరీలో 2018 సంవత్సరం అని రాసుకుంటాడు!
వినడానికి నమ్మశక్యంగా లేకపోయినా, సమయం అనేది కేవలం అంకె కాదు, అది ఒక సంస్కృతి మరియు విశ్వాసం అని ఈ దేశాలు చాటిచెబుతున్నాయి. గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్ (ప్రస్తుతం ప్రపంచమంతా వాడేది) ఆధిక్యతను అంగీకరించని ఆ దేశాలు ఏమిటో చూద్దాం.
ఇథియోపియా: ప్రపంచమంతా ఒక దారిలో వెళ్తుంటే, ఇథియోపియా మాత్రం తన పురాతన క్యాలెండర్‌నే నమ్ముకుంది. వీరి కాలమానం గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్ కంటే 7 నుండి 8 ఏళ్లు వెనుకబడి ఉంటుంది. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, వీరికి ఏడాదికి 12 నెలలు కాదు, 13 నెలలు ఉంటాయి! వీరు సెప్టెంబర్ 11 లేదా 12న ‘ఎంకుటాటాష్’ పేరుతో నూతన సంవత్సరాన్ని జరుపుకుంటారు.
నేపాల్: హిమాలయ దేశమైన నేపాల్ మనకంటే 57 ఏళ్లు ముందు పరిగెడుతోంది. ‘విక్రమ్ సంబత్’ క్యాలెండర్‌ను అనుసరించే నేపాల్‌లో కొత్త సంవత్సరం ఏప్రిల్ మధ్యలో వస్తుంది. అక్కడ సమయం మనకంటే చాలా ముందు ఉంటుంది.
ఇరాన్ మరియు ఆఫ్ఘనిస్తాన్: ఈ దేశాలు ప్రపంచంలోనే అత్యంత ఖచ్చితమైన ‘సోలార్ హిజ్రీ’ క్యాలెండర్‌ను అనుసరిస్తాయి. సూర్యుని గమనాన్ని బట్టి లెక్కించే ఈ విధానంలో, వసంతకాలం ప్రారంభమయ్యే మార్చి 20 లేదా 21న ‘నౌరూజ్’ పండుగతో వీరి కొత్త ఏడాది మొదలవుతుంది.
ఉత్తర కొరియా: ఇక్కడ సమయం కూడా రాజకీయంతో ముడిపడి ఉంటుంది. వీరు ‘జూచే’ (Juche) క్యాలెండర్‌ను వాడుతారు. వీరి సంవత్సరం 1912లో కిమ్ ఇల్-సంగ్ జన్మించినప్పటి నుండి మొదలవుతుంది. అంటే నెలలు, రోజులు గ్రెగోరియన్ పద్ధతిలో ఉన్నా, సంవత్సరం సంఖ్య మాత్రం కిమ్ వంశ చరిత్రను సూచిస్తుంది.
సౌదీ అరేబియా వంటి దేశాలు పరిపాలనా పరంగా గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్ వాడుతున్నా, రంజాన్, ఈద్ వంటి పండుగల కోసం ఇస్లామిక్ హిజ్రీ క్యాలెండర్‌నే నమ్ముతాయి. సమయం అనేది కేవలం గడిచే క్షణాలు కాదు, అది ఆయా సమాజాల గుర్తింపు అని ఈ దేశాలు నిరూపిస్తున్నాయి.