ముంబై: బాలీవుడ్ చరిత్రలో ఎంతో మంది సూపర్ స్టార్లు వచ్చినా, ఒక ప్రత్యేకమైన శైలిని (Style Icon) సృష్టించుకున్న లెజెండ్ ‘దేవ్ ఆనంద్’. కేవలం 30 రూపాయలు జేబులో పట్టుకుని ముంబై (అప్పటి బాంబే) అడుగుపెట్టిన ఆయన, పట్టుదల, ఆత్మవిశ్వాసంతో ఎలా భారతీయ సినిమా రంగానికి ఐకాన్గా మారారో తెలుసుకుందాం.
ప్రారంభ పోరాటం:
తండ్రి కోరిక vs తన కల: దేవ్ ఆనంద్ తండ్రి ఆయనను బ్యాంక్ ఉద్యోగం చేయాలని కోరుకున్నారు. కానీ, దేవ్ ఆనంద్ మాత్రం ఉన్నత లక్ష్యాలను కలిగి ఉండేవారు. ఆ కలను సాకారం చేసుకునేందుకు కేవలం 30 రూపాయలతో ముంబై పయనమయ్యారు.
చిన్న చిన్న ఉద్యోగాలు: ముంబైలో తొలినాళ్లలో ఆయన మిల్టరీ సెన్సార్ ఆఫీసులో నెలకు 65 రూపాయల జీతానికి, ఆ తర్వాత ఒక అకౌంటింగ్ ఫర్మ్లో క్లర్కుగా 85 రూపాయల జీతానికి పనిచేశారు.
తొలి అవకాశం ఎలా వచ్చింది?
ఏమాత్రం సినీ నేపథ్యం లేని దేవ్ ఆనంద్కు అవకాశాలు అంత సులభంగా రాలేదు. ఒక సందర్భంలో ‘ప్రభాత్ ఫిలిం స్టూడియో’ బాబూ రావు పైని ఆయన నేరుగా కలిసి తన ప్రతిభను చాటుకున్నారు. దేవ్ ఆనంద్ యొక్క చిరునవ్వు, ఆత్మవిశ్వాసం చూసి ముగ్ధులైన బాబూ రావు పై, ఆయనకు ‘హమ్ ఏక్ హైం’ చిత్రంలో తొలి అవకాశం ఇచ్చారు. ఆ తర్వాత 1948లో వచ్చిన ‘జిద్ది’ చిత్రం దేవ్ ఆనంద్కు భారీ కమర్షియల్ విజయాన్ని అందించింది.
బ్లాక్బస్టర్ ప్రస్థానం:
‘జిద్ది’ తర్వాత ఆయన వెనుదిరిగి చూడలేదు. ‘ట్యాక్సీ డ్రైవర్’, ‘మునీంజీ’, ‘సి.ఐ.డి’, ‘పేయింగ్ గెస్ట్’, ‘కాలా పానీ’, ‘కాలా బజార్’ వంటి వరుస విజయాలతో ప్రేక్షకుల గుండెల్లో స్థానం సంపాదించుకున్నారు. ఆయన నటించిన చిత్రాలే కాకుండా, ‘ప్రేమ్ పూజారి’, ‘హరే రామ హరే కృష్ణ’ వంటి చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించి మల్టీ-టాలెంటెడ్ అనిపించుకున్నారు.
గుర్తింపులు & అవార్డులు:
దాదాపు ఆరు దశాబ్దాల సుదీర్ఘ కెరీర్లో 110 చిత్రాల్లో నటించారు.
నాలుగు ఫిల్మ్ఫేర్ అవార్డులు (రెండు ఉత్తమ నటుడు అవార్డులు సహా) అందుకున్నారు.
2001లో ‘పద్మ భూషణ్’, 2002లో ‘దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డు’తో భారత ప్రభుత్వం ఆయనను సత్కరించింది.
ముగింపు:
“నేను జీవితాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ముందుకు సాగిపోయాను.. ప్రతి ఆందోళనను గాలిలో వదిలేశాను” అన్న ఆయన జీవన మంత్రం ఎందరో అభిమానులకు స్ఫూర్తినిస్తుంది. 88 ఏళ్ల వయసులో, 2011 డిసెంబర్ 3న లండన్లో ఈ దిగ్గజ నటుడు కన్నుమూశారు. ఆయన లేకపోయినా, ఆయన స్టైల్ మరియు సినిమాలు నేటికీ ప్రేక్షకులను అలరిస్తూనే ఉన్నాయి.