మన లాభం కోసం ఇతరులను మోసం చేయడం సాధారణం అయిపోయింది. కానీ మనల్ని నమ్మిన వారిని పదేపదే మోసం చేస్తే, జీవితంలో భారీ మూల్యం చెల్లించుకోక తప్పదు. ఈ సత్యాన్ని చాటి చెప్పే ఒక స్ఫూర్తిదాయకమైన కథను ఈరోజు తెలుసుకుందాం.
అనగనగా ఒక చిన్న గ్రామంలో రాజు అనే ఉప్పు వ్యాపారి ఉండేవాడు. అతని వద్ద ఒక గాడిద ఉండేది. ఆ గాడిదపై ఉప్పు బస్తాలను వేసి ఒక ఊరి నుండి మరో ఊరికి తీసుకెళ్లి అమ్మేవాడు. వారిద్దరూ ప్రతిరోజూ కష్టపడి పని చేస్తూ జీవనం సాగించేవారు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత రాజుకు తన గాడిదపై పూర్తి నమ్మకం కలిగింది. ఒకరోజు అతను ఉప్పు బస్తాలతో గాడిదను ఒక్కదాన్నే పంపడం ప్రారంభించాడు. గాడిద కూడా పని పూర్తి చేసుకుని తిరిగి వచ్చేది. రాజు దానికి సరైన ఆహారం అందిస్తూ బాగా చూసుకునేవాడు. ఇలా కొన్ని రోజులు అన్నీ సజావుగా సాగాయి.
కానీ ఒకరోజు గాడిదకు ఒక ఉపాయం తట్టింది. ఉప్పు బస్తా మోస్తూ నది దాటుతున్నప్పుడు, అది కావాలనే నీళ్లలో మునిగింది. నీటిలో ఉప్పు కరిగిపోయింది, బస్తా బరువు తగ్గింది. యజమాని దగ్గరకు వెళ్లి, “నదిలో నీరు ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల ఉప్పు కరిగిపోయింది” అని అబద్ధం చెప్పింది. రాజు దానిని నమ్మాడు.
గాడిద దీనినే అలవాటుగా మార్చుకుంది. “వర్షం రావడం వల్ల ఉప్పు కరిగిపోయింది” అని మరోసారి అబద్ధం చెప్పింది. ఇలా పని నుండి తప్పించుకోవడం దానికి వ్యసనంగా మారింది. రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ గాడిద మోసం ఎక్కువవుతుండటంతో రాజుకు అనుమానం రావడం మొదలైంది.
ఒకరోజు రాజు ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. ఈసారి ఉప్పుకు బదులుగా బస్తాలో దూదిని (Cotton) నింపి గాడిదపై పంపాడు. గాడిద తన పాత ప్లాన్ ప్రకారమే నదిలోకి దిగి నీళ్లలో మునిగింది. కానీ ఈసారి దూది నీటిని పీల్చుకుని బరువు రెట్టింపు అయ్యింది. గాడిదకు నడవడమే కష్టమైపోయింది. అప్పుడు దానికి తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. కష్టపడుతూ యజమాని దగ్గరకు వచ్చి, తను చేసిన తప్పుకు క్షమాపణ కోరింది.
నీతి: మోసం ఎప్పటికీ దాగి ఉండదు. ఏదో ఒకరోజు నిజం బయటపడాల్సిందే. ప్రామాణికతతో (Honesty) చేసే పని మాత్రమే మనల్ని కాపాడుతుంది.