నా ఝాన్సీని ఇచ్చేది లేదు” అని గర్జించిన ఝాన్సీ లక్ష్మీబాయి అయినా, పరాయి పురుషుడు మహిళా ఒంటిపై చేయి వేస్తే తల నరికే రాజమాత జిజావు అయినా.. ఈ మట్టిలో పుట్టిన వీర నారీమణుల చరిత్ర ఇప్పటికీ మనకు గర్వకారణం. ఇంటిని చక్కబెట్టే చేతులే అవసరమైతే ఆయుధాన్ని పట్టి శత్రువుల ప్రాణాలు తీస్తాయని మన చరిత్ర నిరూపించింది. నేడు మహిళలు సైన్యంలో చేరడం సాధారణ విషయం కావచ్చు కానీ, పరాయి పురుషుల కళ్లలోకి చూసేందుకు కూడా అనుమతి లేని కాలంలోనే దేశ స్వేచ్ఛ కోసం తన జీవితాన్ని ధారపోసిన ఓ గొప్ప వీరనారి నీరా ఆర్య.
దేశం కోసం భర్తనే హతమార్చిన వీరనారి
భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం సిద్ధించడం కోసం ఎందరో రక్తం చిందించారు. వారిలో దేశ సేవ కోసం తన సర్వస్వాన్ని పణంగా పెట్టిన భారత తొలి మహిళా గూఢచారి నీరా ఆర్య ఒకరు. ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని ఒక సంపన్న కుటుంబంలో 1904లో జన్మించిన నీరా ఆర్య, బంగారు స్పూన్‌తో పుట్టినంత భాగ్యవంతురాలు. కానీ ఆమె మనసు దేశ స్వాతంత్ర్యంపైనే ఉంది. నేతాజీ సుభాష్ చంద్రబోస్ ఆలోచనలు ఆమెపై తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపాయి. దాంతో ఆమె తన విలాసవంతమైన జీవితాన్ని త్యాగం చేసి స్వాతంత్ర్య పోరాటంలోకి దూకారు.
నేతాజీ స్థాపించిన ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్‌లోని మహిళా విభాగమైన **’రాణి ఝాన్సీ రెజిమెంట్’**లో నీరా ఆర్య గూఢచారిగా చేరారు.
ఆ కఠినమైన పరీక్ష.. భర్తపైనే తూటా!
నీరా ఆర్య భర్త బ్రిటీష్ సైన్యంలో అధికారి. స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ కదలికలను గమనించడానికే అతను ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఒకరోజు నేతాజీని కలిసేందుకు వెళ్తున్న నీరాను వెంబడించిన ఆమె భర్త, నేతాజీపై కాల్పులు జరపబోయి ఆయన కారు డ్రైవర్‌ను చంపేశాడు. తన కళ్లెదుటే దేశ నాయకుడిని చంపేందుకు ప్రయత్నించిన భర్తను ఏమాత్రం వెనుకాడకుండా నీరా ఆర్య కాల్చి చంపారు.
ఈ విషయం బ్రిటీష్ వారికి తెలియడంతో ఆమెను అరెస్టు చేసి అండమాన్ నికోబార్‌లోని జైలుకు పంపారు.
బ్రిటీష్ వారి అమానుష హింస
స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ రహస్యాలను తెలుసుకోవడానికి బ్రిటీష్ వారు ఆమెకు ఎన్నో ఆశలు చూపారు. ఆమె లొంగకపోవడంతో అమానుషంగా చిత్రహింసలకు గురిచేశారు. ఆ రాక్షసత్వం ఎంతటి స్థాయికి చేరిందంటే.. ఆమె రొమ్ములను కోసేశారు. తీవ్రమైన శారీరక, మానసిక వేదన అనుభవించినా ఆమె ఒక్క ముక్క కూడా నోరు మెదపలేదు. దేశం పట్ల ఆమెకున్న భక్తి ముందు ఆ నొప్పులు దిగదుడుపు అయ్యాయి.
తుది శ్వాస వరకు కటిక పేదరికం
1947లో స్వాతంత్ర్యం వచ్చాక నీరా జైలు నుండి విడుదలయ్యారు. కానీ ఆమె తర్వాతి జీవితం అత్యంత దయనీయంగా మారింది. దేశం కోసం సర్వస్వం కోల్పోయిన ఆ వీరనారి, తన చివరి రోజుల్లో హైదరాబాద్‌లోని వీధుల్లో పూలు అమ్ముకుంటూ పొట్ట పోసుకున్నారు. అటు ప్రభుత్వాలు గానీ, ఇటు సమాజం గానీ ఆమెను గుర్తించలేదు. 1998 జూలై 26న హైదరాబాద్‌లోని ఒక ఆసుపత్రిలో ఆమె కన్నుమూశారు.
దురదృష్టవశాత్తు, చనిపోయే ముందు కానీ, చనిపోయిన తర్వాత కానీ ఆమెకు దక్కాల్సిన గౌరవం దక్కలేదు. ఏ చరిత్ర పుస్తకాల్లోనూ ఆమె శౌర్యగాథలు పెద్దగా కనిపించవు. ఈ అజ్ఞాత వీరనారి గాథ ప్రతి భారతీయుడి కంటిలో నీళ్లు తెప్పిస్తుంది.