చెన్నై: తమిళ చిత్రసీమలో విజయ్ కేవలం ఒక “మాస్ హీరో”గా మాత్రమే ఎదగలేదు. గత కొన్నేళ్లుగా ఆయన నిర్మించుకున్న వెండితెర ఇమేజ్.. అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడే వ్యక్తిగా, పేద ప్రజల పక్షాన నిలిచేవాడిగా, అవినీతిపై తిరగబడే ఒక సామాన్యుడిగా, వ్యవస్థను నేరుగా ప్రశ్నించే నాయకుడిగా రూపాంతరం చెందింది.
నేడు ఆయన రాజకీయ ప్రస్థానాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, ఆనాటి సినీ ఇమేజ్ ఒక ముఖ్యమైన తాళంచెవిగా (కీగా) మారింది.
విజయ్ తొలినాళ్ల సినీ ప్రస్థానాన్ని పరిశీలిస్తే.. ఆయన పక్కా లవ్ బాయ్గా కనిపించారు. పూవే ఉనక్కాగ, కాదలుక్కు మరియాదై, తుల్లాద మనముమ్ తుల్లుమ్, షాజహాన్ వంటి చిత్రాలన్నీ ఆయనను ఒక సున్నితమైన ప్రేమికుడిగా చూపించాయి. కుటుంబం, ప్రేమ, స్నేహం, భావోద్వేగాలు.. ఇవే అప్పటి విజయ్ గుర్తింపు. కానీ, అదే నటుడు కొన్నేళ్లలోనే పూర్తిగా మరో రూపంలోకి మారారు. ఆ మార్పునకు కేంద్రబిందువుగా నిలిచిన చిత్రం ‘భగవతి’.
విజయ్ను మార్చిన ‘రాజకీయ’ చిత్రం:
‘భగవతి’ సినిమాను ఈరోజు మళ్లీ చూసినా.. అది కేవలం ఒక యాక్షన్ సినిమాగా మాత్రమే అనిపించదు. ఒక సామాన్య మానవుడు, తన కుటుంబాన్ని మరియు తమ్ముడి కలలను కాపాడుకోవడం కోసం.. రాజకీయ అధికారం, రౌడీయిజం, అహంకారం ఉన్న బలమైన శక్తులను నేరుగా ఎదిరించాల్సి వస్తే ఎలా ఉంటుందనేదే ఆ చిత్ర కథాంశం. ఈ సినిమా విజయ్ను ‘లవ్ బాయ్’ ఇమేజ్ నుండి “సమయం వస్తే ఎదురుతిరగడం తెలిసిన” మాస్ హీరోగా మార్చేసింది.
ఆ సినిమాలో ఆయనేమీ పెద్ద రాజకీయ నాయకుడు కాదు, వ్యవస్థలో భాగమైన అధికారి అంతకన్నా కాదు.. వీధిలో ఉండే ఒక సామాన్యుడు. కానీ తన కుటుంబాన్ని తాకగానే, తన ముందున్న అధికార వ్యవస్థనే సవాలు చేస్తాడు. ఇదే సూత్రం ఆ తర్వాత విజయ్ నటించిన ఎన్నో సినిమాల్లో వేర్వేరు రూపాల్లో పునరావృతమైంది. అందుకే ‘భగవతి’ చిత్రాన్ని విజయ్ సినీ-రాజకీయాల తొలి పెద్ద సంకేతంగా చూడవచ్చు.
లవ్ హీరో నుండి మాస్ హీరోగా..
‘భగవతి’ తర్వాత విజయ్ చిత్రాల శైలి నెమ్మదిగా మారడం ప్రారంభమైంది. తిరుమలై, గిల్లి వంటి సినిమాలు పూర్తిగా రాజకీయ సినిమాలు కావు. కానీ వాటిలోనూ ఒక సాధారణ అంశం ఉంది – “మనవాడికి సమస్య వస్తే పారిపోడు, నేరుగా ఎదురునిలుస్తాడు” అనే బాడీ లాంగ్వేజ్. గిల్లిలో అది ప్రేయసిని కాపాడే హీరోగా వస్తే.. తిరుపాచ్చి, శివకాశి చిత్రాలలో కుటుంబం కోసం ప్రాణాలను పణంగా పెట్టే అన్నగా, తమ్ముడిగా, కొడుకుగా రూపాంతరం చెందింది.
ఈ కాలం విజయ్కు ఎంతో కీలకమైనది. ఎందుకంటే, అభిమానులు ఆయనను కేవలం “పాటలు పాడుకునే అందమైన హీరో”గానే కాకుండా.. “మన సమస్యల కోసం ముందు నిలిచే వ్యక్తి”గా చూడటం ప్రారంభించింది ఇప్పుడే. ఆ నమ్మకమే ఆ తర్వాత ఆయన రాజకీయ నినాదాలకు బలమైన పునాది వేసింది.
వెండితెరపై ప్రత్యక్ష రాజకీయ నీడలు:
విజయ్ సినిమాల్లో పొలిటికల్ టచ్ స్పష్టంగా కనిపించడం ప్రారంభించింది ‘తలైవా’ చిత్రం తర్వాతే. ‘తలైవా’ పూర్తిగా రాజకీయ సినిమా కాకపోయినప్పటికీ.. “ఒక వ్యక్తి తన ప్రమేయం లేకుండానే ప్రజా నాయకుడిగా మారాల్సి రావడం” అనే లైన్ అందులో ఉంది. ప్రేక్షకులు ఆ సినిమాను కేవలం ఒక కథగా చూడలేదు; విజయ్ ఒక ‘లీడర్షిప్ ఇమేజ్’ కోసం సిద్ధమవుతున్నారనే ముందస్తు సంకేతంగా భావించారు.
అయితే అసలైన మలుపు ‘కత్తి’ (తెలుగులో ‘ఖైదీ నంబర్ 150) చిత్రంతో వచ్చింది. ఈ సినిమా విజయ్ సినీ రాజకీయాలను నేరుగా ప్రజల సమస్యలతో ముడిపెట్టింది. వ్యవసాయ భూములు, నీటి సమస్య, కార్పొరేట్ దురాశ, గ్రామీణ ప్రజల ప్రాణాలు.. వీటన్నింటినీ మాస్ ఎలిమెంట్స్తో చూపించిన విధానం సామాన్యమైనది కాదు. “ఒక కమర్షియల్ హీరో వ్యవసాయం గురించి మాట్లాడితే ప్రేక్షకులు అంగీకరిస్తారా?” అనే ప్రశ్నకు ‘కత్తి’ సమాధానం చెప్పింది. ఆ తర్వాత విజయ్ సినిమాల్లో సామాజిక ఆవేదన కేవలం ఒక శైలిగా కాకుండా, ఆయన బ్రాండ్గా మారిపోయింది.
రాజకీయ ప్రశ్నగా మారిన ‘మెర్సల్’:
‘మెర్సల్’ (తెలుగులో ‘అదిరింది’) చిత్రం విజయ్ సినిమా-రాజకీయ బంధాన్ని ఇంకో మెట్టు పైకి తీసుకెళ్లింది. వైద్య రంగం వ్యాపారమయం కావడం, జీఎస్టీ (GST), ప్రభుత్వ ఆరోగ్య వ్యవస్థలోని లోపాలు.. వీటన్నింటి గురించి ఒక కమర్షియల్ సినిమాలో ఇంత నేరుగా మాట్లాడుతారని ఎవరూ ఊహించలేదు. కానీ విజయ్ ఆ డైలాగులు చెప్పారు. ఆ సంభాషణలు కేవలం థియేటర్లలో చప్పట్లతో ముగిసిపోలేదు; బయట రాజకీయ చర్చలకు దారితీశాయి. ఒక నటుడు చెప్పిన డైలాగ్, ఒక రాజకీయ ప్రశ్నగా మారిన సందర్భం అది.
ఓటు హక్కు ప్రాధాన్యతను చాటిన ‘సర్కార్’:
విజయ్ రాజకీయ గుర్తింపునకు అత్యంత ప్రత్యక్షంగా దోహదపడిన చిత్రం ‘సర్కార్’. ఇందులో ఆయన కేవలం సాధారణ హీరో కాదు; తన ఓటు హక్కు దొంగిలించబడటంతో వ్యవస్థపైనే తిరగబడే ఒక పౌరుడు. ఆ కోపం, ఆ హక్కుల స్పృహ, “నా ఓటు నాకు కావాలి” అనే నినాదం.. ఇవన్నీ ఒక ఎన్నికల వేదికపై మాట్లాడగలిగే స్థాయి ప్రత్యక్ష రాజకీయ భాషను కలిగి ఉన్నాయి.
ఆ సినిమాలో ఉన్న ఎన్నో అంశాలు అభిమానులకు ఒక స్పష్టమైన సిగ్నల్ ఇచ్చాయి: విజయ్ ఇకపై కేవలం మాస్ హీరోగా మాత్రమే మిగిలిపోడు; సినిమా ద్వారా రాజకీయ అభిప్రాయాలను బలంగా చెప్పడం ప్రారంభించాడని అర్ధమైంది. ‘సర్కార్’ విడుదలైన తర్వాత విజయ్ రాజకీయ అరంగేట్రం గురించిన చర్చలు ఎందుకు అంతగా పెరిగాయో చెప్పడానికి ఇదే కారణం.
యువతకు పాఠంగా ‘మాస్టర్’:
‘మాస్టర్’ సినిమాలో విజయ్ కాలేజీ ప్రొఫెసర్గా కనిపించినప్పటికీ.. కథ మొత్తం యువత జీవితాలను నాశనం చేసే శక్తులు, మాదకద్రవ్యాల (డ్రగ్స్) అలవాటు, అధికార దుర్వినియోగం చుట్టూనే తిరుగుతుంది. ఈ సినిమా “విజయ్ = ప్రజా సమస్యలపై మాట్లాడే హీరో” అనే గీతను మళ్లీ బలపరిచింది. ఆ తర్వాత ఆయన వెండితెరపై చెప్పే ప్రతి డైలాగ్ను అభిమానులు రాజకీయ కోణంలో చదవడం (అర్థం చేసుకోవడం) ప్రారంభించారు.
రాజకీయాల కోసం ఒక సుదీర్ఘ రిహార్సల్:
దీనికి ఒక సరళమైన కారణం ఉంది. విజయ్ సినిమాల్లో నిరంతరం కనిపించే మూడు ముఖ్యమైన సూత్రాలు ఇవే:
అధికార అహంకారానికి వ్యతిరేకంగా నిలిచే సామాన్య మానవుడు.
పేదలు, అణగారిన వర్గాల పక్షాన నిలిచే కథానాయకుడు.
వ్యవస్థ విఫలమైనప్పుడు నేరుగా రంగంలోకి దిగే తిరుగుబాటు స్వభావం.
భగవతిలో కుటుంబాన్ని కాపాడిన వ్యక్తి, కత్తిలో రైతును కాపాడాడు. మెర్సల్లో రోగి హక్కుల గురించి మాట్లాడాడు. సర్కార్లో ఓటు హక్కు కోసం పోరాడాడు. మాస్టర్లో యువత జీవితాల కోసం గొంతు విప్పాడు. వీటన్నింటినీ ఒకచోట చేర్చి చూస్తే, ఇది కేవలం స్క్రిప్ట్ల ఎంపిక మాత్రమే కాదు; “ప్రజల పక్షాన నిలబడటం” అనే ఒక సుదీర్ఘమైన వెండితెర వ్యూహం.
సినీ ఇమేజ్ నుండి రాజకీయ వేదిక వరకు:
ఎంతో మంది నటులు రాజకీయాల్లోకి వచ్చారు. కానీ అందరికీ విజయ్ లాగా ముందే సిద్ధం చేయబడిన ఒక సినీ-రాజకీయ వంతెన (కనెక్టివిటీ) దొరకలేదు. విజయ్ యొక్క అతిపెద్ద బలం అదే. ఆయన రాజకీయాల్లోకి వచ్చిన మొదటి రోజు నుండి ఒక కొత్త పాత్రను పోషించాల్సిన అవసరం రాలేదు. ఎందుకంటే ప్రేక్షకులు ఆయనను అప్పటికే ఆ పాత్రలోనే చూశారు.
మొత్తంగా చూస్తే, విజయ్ రాజకీయ ప్రస్థానాన్ని కేవలం ఒక ఎన్నికల గెలుపు ఓటములతో మాత్రమే అంచనా వేయలేము. ఇది కొన్నేళ్లుగా వెండితెరపై నెమ్మదిగా లిఖించబడిన కథ. లవ్ హీరోగా మొదలై, కుటుంబం కోసం పోరాడే మనిషిగా మారి.. అక్కడి నుండి సామాజిక అన్యాయాలపై గొంతు విప్పే హీరోగా ఎదిగారు. చివరకు, వెండితెరపై ప్రజల కోసం మాట్లాడిన ఆ హీరో.. నిజ జీవితంలోనూ అదే స్థానంలోకి నడిచి వచ్చారు.
ఎందుకంటే విజయ్ రాజకీయ మేనిఫెస్టో యొక్క మొదటి డ్రాఫ్ట్.. అసెంబ్లీ వేదికలపై రాయబడలేదు. అది వెండితెరపై, ప్రేక్షకుల ఈలలు, చప్పట్ల మధ్య ఎన్నో ఏళ్ల ముందే రాయబడింది!