ఇరాన్‌కు చెందిన 56 ఏళ్ల రేడియాలజిస్ట్ డిసెంబర్ 25 నుండి జైలులోని అమానవీయ పరిస్థితులకు వ్యతిరేకంగా నిరాహార దీక్ష చేపట్టారు. బ్రిటన్‌లో కూడా పాలస్తీనా మద్దతుదారులు ఇదే బాట పట్టారు. చారిత్రకంగా నిరసనలు అంటే ర్యాలీలు, నినాదాలు, జనసమూహాలు. కానీ ఇరాన్, పాలస్తీనా వంటి చోట్ల అణచివేత తీవ్రంగా ఉండటంతో, నిరసనకారులు తమ ‘శరీరాన్నే’ నిరసన వేదికగా మార్చుకుంటున్నారు.
ఎందుకు ఈ ప్రాణాంతక నిర్ణయం?
నిరసన తెలపడానికి అన్ని మార్గాలూ మూసుకుపోయినప్పుడు, నిరాహార దీక్ష ఏకైక మార్గంగా మారుతుంది. ఇరాన్ జైళ్లలో ఖైదీలు బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధాలు కోల్పోయినప్పుడు, మాట్లాడే భాష ఆగిపోయినప్పుడు.. ఆకలిని ఒక భాషగా వాడుతున్నారు.
- రేడియాలజిస్ట్ హమీద్ ఖరాహసన్లూ మాట్లాడుతూ, “న్యాయం కోసం ఏ దారీ లేనప్పుడు నిరాహార దీక్ష తప్ప నాకు మరో మార్గం లేదు” అని పేర్కొన్నారు.
- వీరు ఆహారాన్ని నిరాకరించడం ద్వారా రాజ్య యంత్రాంగంపై నైతిక ఒత్తిడిని తెస్తారు. ఖైదీని చనిపోనివ్వాలా లేదా వారి డిమాండ్లను వినాలా అనే సందిగ్ధంలో ప్రభుత్వాన్ని పడేస్తారు.
వీధుల నుండి జైళ్ల వరకు:
ప్రజలు రోడ్లపైకి వచ్చి నిరసన తెలిపే అవకాశం లేనప్పుడు, నిరసనలు వ్యక్తిగతంగా మారుతాయి. నిరాహార దీక్షకు ఇంటర్నెట్ అవసరం లేదు, జనసమూహం అక్కర్లేదు. ఒంటరిగా ఉండి కూడా ప్రపంచం దృష్టిని ఆకర్షించవచ్చు.
శరీరంపై ప్రభావం:
వైద్య నిపుణుల ప్రకారం, ఒక ఆరోగ్యవంతుడైన వ్యక్తి ఆహారం లేకుండా 41 నుండి 60 రోజులు జీవించగలడు. అయితే, దీర్ఘకాలిక ఉపవాసం వల్ల కండరాలు క్షీణించడం, అవయవాల వైఫల్యం మరియు రోగనిరోధక శక్తి తగ్గడం వంటి కోలుకోలేని నష్టాలు జరుగుతాయి.
భారతదేశ జ్ఞాపకాలు:
భారతదేశ రాజకీయ చరిత్రలో నిరాహార దీక్షకు ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. మహాత్మా గాంధీ దీనిని ఒక గొప్ప నైతిక ఆయుధంగా మలిచారు. ఆధునిక కాలంలో అన్నా హజారే, ఇరోమ్ షర్మిల (16 ఏళ్లు), మేధా పాట్కర్ మరియు తెలంగాణ ఉద్యమ నాయకుడు కె. చంద్రశేఖర్ రావు దీనిని శక్తివంతంగా వాడారు.