చనిపోయిన వారి మృతదేహాన్ని ఎందుకు కట్టి తీసుకెళతారు? దీని వెనుక ఉన్న కారణం ఏమిటి? గరుడ పురాణం చెబుతున్న వివరణ ఇదీ!!

హిందూ మతంలో అంత్యక్రియల సమయంలో పలు సంప్రదాయాలు పాటిస్తారు. అందులో, మరణించిన వారి దేహాన్ని పాడెపై ఉంచి కట్టి తీసుకెళ్లడం ఒకటి.

మృతదేహానికి స్నానం చేయించి, పవిత్రమైన (శుభ్రమైన) దుస్తులు తొడిగిన తర్వాత పాడెపై ఉంచుతారు. ఆ తర్వాత, అంతిమ యాత్రలో మృతదేహం కదలకుండా కట్టి, బంధువులు లేదా ఇతరులు భుజాలపై మోసుకుంటూ స్మశానవాటికకు తీసుకెళతారు. ఈ ఆచారం వెనుక ఆచరణాత్మక కారణాలతో పాటు ఆధ్యాత్మిక నమ్మకాలు కూడా ఉన్నాయి.

ప్రధానంగా, మృతదేహాన్ని పాడెపై సురక్షితంగా ఉంచడానికే కడతారు. ప్రాణంతో ఉన్నప్పుడు శరీరంలోని కండరాలు, కీళ్లు సాధారణంగా పనిచేస్తాయి. కానీ, చనిపోయిన తర్వాత శరీరాన్ని కదపడంలో ఆ నియంత్రణ ఉండదు. చాలామంది కలిసి పాడెను మోసుకెళుతున్నప్పుడు దేహం కదలడానికి లేదా కింద పడిపోవడానికి అవకాశం ఉంటుంది. దీనిని నివారించి, మృతదేహాన్ని స్థిరంగా, సురక్షితంగా తీసుకెళ్లడానికి ఈ పద్ధతి సహాయపడుతుంది.

ఆధ్యాత్మిక కోణంలో చూస్తే, హిందూ సంప్రదాయంలో శరీరం శాశ్వతం కాదని, ఆత్మ శరీరాన్ని విడిచివెళుతుందని నమ్ముతారు. అంత్యక్రియలు దేహంపై ఉన్న మమకారాన్ని (బంధాన్ని) వదులుకోవడాన్ని సూచించే ప్రతీకగా కూడా భావిస్తారు. ఆ విధంగా, మృతదేహాన్ని పాడెపై కట్టడం అనేది అంత్యక్రియల్లో ఒక భాగంగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే, తాడుతో కట్టడం వల్ల ఆత్మ శరీరంలో చిక్కుకుపోతుందని లేదా దాని ప్రయాణానికి ఆటంకం కలుగుతుందని చెప్పడానికి కచ్చితమైన శాస్త్ర ఆధారాలు లేవు.

పాడెను నలుగురు మోయాలనేది కూడా అన్ని చోట్లా ఒకేలా పాటించే తప్పనిసరి నియమం ఏమీ కాదు. పాడెకు నాలుగు మూలలా మనుషులు ఉండటం వల్ల మృతదేహాన్ని మోయడం సులభం అవుతుంది. దీనితో పాటు, మరణం ముందు అందరూ సమానమే అనే సంకేతాత్మక వివరణ కూడా కొన్ని చోట్ల చెబుతారు. అదేవిధంగా, అంతిమ యాత్ర తర్వాత వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా వెళ్లడం అనేది మరణించిన వారి దేహంపై ఉన్న మమకారాన్ని వదిలేసి తిరిగి తమ జీవితంలోకి అడుగుపెట్టడాన్ని సూచించే సంప్రదాయంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఇవి ప్రాంతాలు, సామాజిక వర్గాలను బట్టి మారే నమ్మకాలు మరియు వివరణలు.