“అమ్మా.. ఇది నా మొదటి నెల జీతం ముప్పై వేల రూపాయలు. నాన్న ఎప్పుడైనా ఇలా ముప్పై వేలు సంపాదించారా? నాకు ఇంకా పదవి, జీతం పెరుగుతూనే ఉంటాయి” – తన కొడుకు ఇలా మాట్లాడటం ఆ తల్లి ఎప్పుడూ వినలేదు.
సాధారణంగా ఇంట్లో తక్కువగా మాట్లాడే కొడుకు, తన తండ్రితో అసలు మాట్లాడనే మాట్లాడడు. అలాంటి వాడు ఇలాంటి మాటలు అనడం చూసి తల్లి మనసు చివుక్కుమంది. “ఏంట్రా అంత పెద్ద మాటలు అంటున్నావు? నాన్న గురించి అంత చులకనగా మాట్లాడుతున్నావేంటి?” అని అడిగింది.
“ఆయన మాత్రం నన్ను ఎప్పుడూ గౌరవించారా? కాలేజీలో కొత్తలో ఫోన్ కొనిమ్మంటే ఏడాది పాటు తిప్పి తిప్పి ఇచ్చారు” అన్నాడు కొడుకు. “నాన్న ఆదాయం అప్పట్లో అంతేరా. ఫోన్ ఇస్తే చదువు పాడవుతుందేమోనని ఆయన భయం. నువ్వు కూడా మూడో సెమిస్టర్‌లో మార్కులు తగ్గించావు కదా” అంది తల్లి. “మార్కులు తగ్గితే చెప్పొచ్చు కదా, ఫోన్ లాక్కుని కాలేజీ పూర్తయ్యాక ఇవ్వమని నీకు ఎందుకు ఇచ్చారు? కాలేజీకి వచ్చి నా టీచర్లను అడగడం నాకు ఎంత అవమానంగా ఉందో తెలుసా?” అని తన కోపాన్ని వెళ్లగక్కాడు.
“పర్సంటేజీ తగ్గిందని అందరి ముందు నన్ను కుర్చీలోంచి కిందకు లాగి కొట్టినప్పుడు తీసుకున్న శపథం ఇది. ఆయన ముందు ఒక గౌరవప్రదమైన మనిషిగా బ్రతికి చూపించాలని కష్టపడి క్యాంపస్ ఇంటర్వ్యూలో సెలెక్ట్ అయ్యాను. ఈ డబ్బు తీసుకెళ్లి ఆయనకు చూపించు, ఇకనైనా ఎవరినీ తక్కువగా చూడవద్దని చెప్పు” అన్నాడు కొడుకు గర్వంగా.
తల్లి నవ్వుతూ అంది, “నువ్వు శపథం తీసుకున్నావు చూడు.. నీలో ఆ పట్టుదలను కలిగించడం కోసమే ఆయన తన ప్రేమను దాచుకుని కఠినంగా ప్రవర్తించారురా. తల్లులు ‘పిల్లలు రేపు మనల్ని కాపాడాలి’ అని ఆశిస్తారు, కానీ తండ్రులు ‘మా కంటే మా పిల్లలు బాగుండాలి’ అని కోరుకుంటారు. తల్లి నీ శరీరాన్ని పెంచితే, తండ్రి నీ జీవితం గురించి ఆలోచిస్తాడు.”
అప్పుడే తండ్రి ఇంట్లోకి వచ్చారు. “నాన్న వచ్చారు.. ఈ డబ్బులు ఆయనకే ఇవ్వు” అంది తల్లి. “ఇస్తే ఏమంటారు? ప్రతి నెల నయాపైసా తగ్గకుండా తీసుకువచ్చి ఇవ్వమని హుకుం జారీ చేస్తారు” అంటూనే, “నాన్న..” అని పిలిచాడు కొడుకు. చాలా కాలం తర్వాత కొడుకు పిలవడంతో ఆయన కళ్లలో వెలుగు కనిపించింది. “ఇదిగోండి నా నా మొదటి నెల జీతం. ట్రైనింగ్ తర్వాత లక్ష దాటుతుంది” అన్నాడు.
తండ్రి కొడుకు భుజం తట్టి, “మంచిదిరా.. ఆ డబ్బు నీ దగ్గరే ఉంచుకో. నేను మీకు ఏ ఆస్తి సంపాదించి పెట్టలేదు, నిన్ను బాగా చదివించాను. అదే నేను నీకు ఇచ్చే ఆస్తి. నీ డబ్బుతో నీ ఆశలన్నీ తీర్చుకో. నా ఒంట్లో శక్తి ఉన్నంత వరకు మీ అమ్మను, చెల్లిని నేను చూసుకుంటాను. ఆ తర్వాతే నీ బాధ్యత” అన్నారు.
“నేను చూసుకుంటాను నాన్న.. మీరు బాధపడకండి” అన్నాడు కొడుకు. “నేను దానికోసం బాధపడట్లేదురా.. చాలా ఏళ్ల తర్వాత నువ్వు నన్ను ‘నాన్న’ అని పిలిచి ప్రేమగా మాట్లాడినందుకు నా కళ్లు చెమర్చాయి” అన్నారు ఆయన. కొడుకు కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. తండ్రి చేతులను పట్టుకుని, “నాన్న.. ఇన్నాళ్లూ మిమ్మల్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాను నాన్న” అని క్షమాపణ కోరాడు.