చరిత్రలో కొందరు తమ గొప్పతనంతో నాయకులుగా నిలిస్తే, మరికొందరు తమ క్రూరత్వంతో విలన్లుగా మిగిలిపోతారు. ఆ కోవలో హిట్లర్ పేరు వినగానే యూదులపై ఆయన సాగించిన మారణకాండ గుర్తుకొస్తుంది. అయితే, భారతీయుల పట్ల కూడా ఆయన మనసులో ఎంతటి అసహ్యం, అహంకారం ఉండేవో ఆయన వ్యక్తిగత సంభాషణల సంకలనం ‘ది టేబుల్ టాక్స్’ ద్వారా వెల్లడవుతోంది.
హిట్లర్ దృష్టిలో వారణాసి:
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో (1941-1944 మధ్య) హిట్లర్ తన సన్నిహితులతో అన్న మాటలను ఆయన సహాయకులు రికార్డ్ చేశారు. ఒక సందర్భంలో వారణాసి (కాశీ) లో గంగానది తీరాన జరిగే శవ దహనాల గురించి ఆయన ఇలా వ్యాఖ్యానించారు:
“ఒకవేళ మేము గనుక అక్కడ ఉంటే, మా ఆరోగ్య నిపుణులు కోపంతో ఊగిపోయేవారు. ఈ అసహ్యకరమైన ఆచారాన్ని అణచివేయడానికి కఠినమైన శిక్షలతో కూడిన భారీ ఆపరేషన్ మొదలుపెట్టేవారు! ప్రభుత్వ రసాయన శాస్త్రవేత్తలు ప్రతిరోజూ నది నీటిని పరీక్షించేవారు. భారతీయులు తమను తాము అదృష్టవంతులుగా భావించాలి, ఎందుకంటే మేము భారత్‌ను పాలించడం లేదు. మేము గనుక పాలిస్తే వారి జీవితాలను దుర్భరం (Miserable) చేసేవాళ్ళం!”
హిట్లర్ ఇంకా ఇలా అన్నారు, “అర్ధాంతరంగా కాలిన మృతదేహాలను గంగలో పడేసే చోటికి కేవలం రెండు వందల గజాల దూరంలోనే ఆ నీటిని తాగుతారు! బ్రిటిష్ వారు కేవలం సతీసహగమనాన్ని నిషేధించి వదిలేశారు. కానీ మేము ఇలాంటి వాటిని అస్సలు సహించేవాళ్ళం కాదు.”
హిట్లర్ వ్యాఖ్యల వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశ్యం:
చరిత్రకారుల విశ్లేషణ ప్రకారం, హిట్లర్ మాటలు కేవలం పారిశుధ్యం గురించి మాత్రమే కాదు, ఆయనలోని కొన్ని తీవ్రమైన ధోరణులను ప్రతిబింబిస్తాయి:
- జాతి అహంకారం: జర్మన్ నాగరికతే ప్రపంచంలో శ్రేష్ఠమైనదని, మిగిలిన సంస్కృతులన్నీ అహేతుకమైనవని ఆయన నమ్మేవారు.
- వలసవాద క్రూరత్వం: బ్రిటిష్ పాలన కంటే కూడా తాను భారతీయుల పట్ల ఎక్కువ కఠినంగా, క్రూరంగా ఉండేవాడినని ఆయన పరోక్షంగా హెచ్చరించారు.
- అతి శుభ్రత (Obsession with Hygiene): హిట్లర్‌కు వ్యాధులు, కాలుష్యం అంటే విపరీతమైన భయం ఉండేది. ఇదే మనస్తత్వంతో ఆయన యూదులను కూడా “సమాజానికి పట్టిన వ్యాధి”గా చిత్రీకరించి హతమార్చారు. అదే చూపును ఆయన భారతీయ ఆచారాలపై కూడా ప్రసరించారు.