రాత్రంతా విచారణ, తిండి లేదు, నీళ్లు లేవు.. పాస్‌పోర్ట్‌లో ఇజ్రాయెల్ వీసా చూడగానే మారిపోయిన సీన్!

మిడిల్ ఈస్ట్‌లో జరుగుతున్న యుద్ధాన్ని రిపోర్ట్ చేస్తున్న సమయంలో నాకు ఎదురైన ఒక అనుభవం మాటల్లో వర్ణించలేనది. నేను ఒమన్ రాజధాని మస్కట్ నుండి దుబాయ్ వెళ్తున్నాను. చేతిలో కెమెరా లేదు, మైక్ లేదు.. కేవలం నా మొబైల్ ఫోన్ మాత్రమే ఉంది. సాధారణంగా అమెరికా వీసా ఉన్న భారతీయులకు UAEలో ‘వీసా-ఆన్-అరైవల్’ సౌకర్యం ఉంటుంది.

అందుకే ఈ ప్రయాణం చాలా మామూలుగా సాగుతుందని అనుకున్నాను. మార్చి 4న రాత్రి 11 గంటల ప్రాంతంలో ఒమన్-UAE సరిహద్దులోని ‘హత్తా ఇమిగ్రేషన్’ పాయింట్‌కు చేరుకున్నాను. అధికారి నా పత్రాలన్నీ చూశారు, అంతా సవ్యంగానే ఉంది. 236 దిర్హామ్‌ల ఫీజు కట్టిన తర్వాత నా పాస్‌పోర్ట్‌పై ఎంట్రీ స్టాంప్ కూడా పడింది. కానీ, అప్పుడే ఆ అధికారి కళ్లు నా పాస్‌పోర్ట్‌లో ఉన్న మూడు ‘ఇజ్రాయెల్ వీసా’లపై పడ్డాయి. మరుక్షణమే అక్కడి వాతావరణం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. ఏదో ప్రమాద ఘంటిక మోగినట్లు అందరూ అప్రమత్తమయ్యారు.

అంతులేని ఇంటెలిజెన్స్ ప్రశ్నలు వెంటనే నా పాస్‌పోర్ట్‌ను భద్రతా అధికారులకు అప్పగించారు. ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఇంటెలిజెన్స్ అధికారులు వస్తూనే ఉన్నారు.. ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తూనే ఉన్నారు. “మీరు ఇజ్రాయెల్ ఎందుకు వెళ్లారు?” అన్నదే వారి ప్రధాన ప్రశ్న. భారత ప్రధానమంత్రి పర్యటనను కవర్ చేయడానికి వెళ్లానని, వృత్తిరీత్యా జర్నలిస్టునని ఎన్నిసార్లు చెప్పినా వారు శాంతించలేదు. వారి విచారణ ఎలా సాగిందంటే.. దుబాయ్ గగనతలంపై ఇరాన్ డ్రోన్లను అడ్డుకునే ‘ఎయిర్ డిఫెన్స్ సిస్టమ్’ లాగా నిరంతరాయంగా సాగింది. యుద్ధ సమయం కాబట్టి విదేశీ జర్నలిస్టుల విషయంలో అదనపు జాగ్రత్తలు తప్పవని వారు తేల్చి చెప్పారు.

ఇరాన్ వీసా లేకపోవడమే మేలైంది విచారణ సమయంలో నాకు గతంలో ఢిల్లీలోని ఇరాన్ ఎంబసీ గుర్తొచ్చింది. వారు కొంతకాలం క్రితం భారత జర్నలిస్టుల కోసం ఇరాన్ పర్యటన ఏర్పాటు చేసినప్పుడు అందులో నాకు అవకాశం రాలేదు. అప్పట్లో బాధపడ్డాను కానీ, ఇప్పుడు దుబాయ్, అబుదాబిలపై ఇరాన్ డ్రోన్లు విరుచుకుపడుతున్న తరుణంలో.. నా పాస్‌పోర్ట్‌లో ఇరాన్ వీసా లేకపోవడమే మేలైందనిపించింది. ఉంటే పరిస్థితి ఇంకా దారుణంగా ఉండేదేమో!

వ్యూహాత్మక మిత్రులైనా అనుమానమేనా? భారత్, ఇజ్రాయెల్, UAEలు నేడు వ్యూహాత్మకంగా ఒకే తాటిపై ఉన్నప్పటికీ.. క్షేత్రస్థాయిలో ఇంతటి అనుమానం ఎందుకు? అనే ప్రశ్న నా మనసులో మెదిలింది. గతేడాది నేను వాషింగ్టన్ వెళ్లినప్పుడు రష్యా పర్యటనల గురించి అడుగుతారని భయపడ్డాను, కానీ అక్కడ కూడా వారు అడిగిన ఏకైక ప్రశ్న “ఇజ్రాయెల్ ఎందుకు వెళ్లారు?” అని మాత్రమే.

జర్నలిస్టులంటే భయం ఎందుకు? మొబైల్ ఫోన్ల యుగంలో ప్రతి ఒక్కరూ సమాచార సోర్స్ అయిపోయారు. కువైట్‌లో అమెరికా ఫైటర్ జెట్ కూలిపోయినప్పుడు ఆ దృశ్యాలను జర్నలిస్టుల కంటే ముందే స్థానికులు షూట్ చేసి ప్రపంచానికి చూపించారు. సమాచార ప్రవాహాన్ని నియంత్రించే పాత పద్ధతులు ఇప్పుడు పనికిరావు. TikTok, X, Instagram వంటి ప్లాట్‌ఫారమ్స్ వల్ల పాత ఆలోచనలు అర్థరహితం అయిపోయాయి.

26 గంటల తర్వాత విడుదల రాత్రంతా విచారణ తర్వాత కూడా నా మొబైల్ ఫోన్‌ను 15 గంటల పాటు వారి దగ్గరే ఉంచుకున్నారు. అన్‌లాక్ చేసి లోపల ఉన్న డేటాను తనిఖీ చేశారు. దాదాపు 20 గంటల పాటు ఆహారం లేదు, 10-12 గంటల పాటు మంచి నీళ్లు కూడా ఇవ్వలేదు. చివరకు 26 గంటల తర్వాత నన్ను వెళ్లడానికి అనుమతించారు. ఆ సమయంలో నాకు అర్థమైంది ఒక్కటే.. UAE వంటి దేశాలకు ఇజ్రాయెల్ ప్రస్తుతం మిత్ర దేశమే, కానీ పూర్తిస్థాయిలో మాత్రం కాదు.