సాధారణంగా సింగపూర్ వెళ్లిన వారు ఎవరైనా అక్కడి అభివృద్ధిని చూసి మురిసిపోతుంటారు. అమన్ అనే ఐటీ ఉద్యోగి ఆహారం, రవాణా, డిజిటల్ వ్యవస్థ మరియు జీవనశైలి అనే 4 అంశాల్లో భారత్ మరియు సింగపూర్ మధ్య వ్యత్యాసాలను ఇలా వివరించారు.
1. రవాణా వ్యవస్థ (Transport):
సింగపూర్‌లో బస్సులు, మెట్రో రైళ్లలో ప్రయాణించడాన్ని అక్కడి ప్రజలు గౌరవ తక్కువగా భావించరు.
- COE విధానం: భారత్‌తో పోలిస్తే సింగపూర్‌లో కారు కొనడం 5 రెట్లు ఖర్చుతో కూడుకున్న పని. కారు ధర ₹40 లక్షలైనా, దానిని రోడ్డుపై నడపడానికి అవసరమైన లైసెన్స్ (COE) కోసమే మరో ₹50 లక్షల వరకు ఖర్చు చేయాలి. అందుకే పెద్ద పెద్ద కంపెనీల సీఈఓలు కూడా సూటు, బూటు వేసుకుని సిటీ బస్సుల్లో ప్రయాణిస్తారు. దీనివల్ల అక్కడ ట్రాఫిక్ జామ్‌లు ఉండవు.
2. ఆహార సంస్కృతి (Food Culture):
భారత్‌లో మనం ఇంట్లో వండుకోవడానికి ప్రాధాన్యత ఇస్తాం. కానీ సింగపూర్‌లో ఇంట్లో వంట చేయడం కంటే బయట తినడమే చవక.
- హాకర్ సెంటర్లు: అక్కడ ‘హాకర్ సెంటర్లు’ చాలా ప్రసిద్ధి. మన దగ్గర రోడ్డు పక్కన ఉండే హోటళ్లలాంటివే ఇవి, కానీ అత్యంత పరిశుభ్రంగా (Hygienic) ఉంటాయి. తక్కువ ధరలో నాణ్యమైన ఆహారం లభిస్తుంది కాబట్టి ప్రజలు అక్కడే తింటారు. ఒక టేబుల్ ఖాళీగా ఉందంటే అక్కడ ఎవరైనా టిష్యూ పేపర్ లేదా గొడుగు పెట్టారంటే అది ‘రిజర్వ్’ అయినట్లు అర్థం.
3. డిజిటల్ విప్లవం (Digital Governance):
“సింగపూర్ వెళ్ళాక జిరాక్స్ మెషీన్ ఎలా ఉంటుందో కూడా మర్చిపోయాను” అని అమన్ పేర్కొన్నారు.
- సింగ్‌పాస్ (Singpass): అక్కడ ‘సింగ్‌పాస్’ అనే ఒకే ఒక్క యాప్ ద్వారా బ్యాంకింగ్, వైద్యం, పన్నులు చెల్లించడం వంటి పనులన్నీ పూర్తవుతాయి. మన దగ్గర ప్రభుత్వ వెబ్‌సైట్లలో ఒక చలానా కట్టాలన్నా సర్వర్ సమస్యలతో సతమతమవుతాం. కానీ అక్కడ మొత్తం వ్యవస్థ డిజిటలైజ్ చేయబడింది.
4. వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ (Privacy & Social Life):
సింగపూర్‌లో ఎవరి పని వారు చూసుకుంటారు. బహిరంగ ప్రదేశాల్లో మిమ్మల్ని ఎవరూ గమనించరు లేదా పలకరించరు.
- స్వేచ్ఛ: ప్రతి ఒక్కరూ ఇతరుల వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను గౌరవిస్తారు. మన దేశంలో మనుషుల మధ్య మాటలు, బంధుత్వాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి, కానీ అక్కడ పద్ధతి వేరు. మొదట్లో ఇది కొంచెం వింతగా అనిపించినా, ప్రజల ప్రైవసీ విషయంలో వారు ఇచ్చే ప్రాధాన్యత గొప్పదని అమన్ అన్నారు.