“కన్నప్రేమకు, పెంచిన మమకారానికి ఏదీ సాటిరాదు!” పెళ్లికూతురు బియ్యాన్ని వెనక్కి విసిరే ఆచారం వెనుక ఉన్న భావోద్వేగ రహస్యం..!!!

భారతీయ సాంప్రదాయ వివాహాల్లో నిర్వహించే ప్రతి ఆచారం వెనుక లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాలు, పూర్వీకుల మార్గదర్శకాలు, భావోద్వేగపూరిత తత్వాలు దాగి ఉన్నాయి.

ముఖ్యంగా పెళ్లి ముగిసిన తర్వాత నవవధువు అత్తారింటికి బయలుదేరే వీడ్కోలు సమయంలో.. పుట్టింటి గడప దాటుతూ రెండు చేతులతో బియ్యాన్ని తలపై నుంచి వెనక్కి విసిరే ఆచారం అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. కేవలం ఒక సంప్రదాయంగా మాత్రమే చూసే ఈ ఉద్వేగభరిత ఘట్టం వెనుక ఎనలేని కృతజ్ఞతా భావం, నిండు మనసుతో కూడిన ఆశీస్సులు దాగి ఉన్నాయి.

అమ్మాయి పుట్టినప్పటి నుంచి పెరిగి పెద్దయ్యేంత వరకు, ఆ ఇంటికి లక్ష్మీదేవి స్వరూపంగా, అష్టైశ్వర్యాల ప్రతీకగా భావిస్తారు. పెళ్లయి అత్తవారింటికి పయనమయ్యే వేళ.. ఇన్నాళ్లూ తనను పెంచి పోషించిన కన్నవారింటికి తన కృతజ్ఞతను చాటుకునే ప్రతీకగానే ఈ ఆచారాన్ని నిర్వహిస్తారు.

“నేను ఈ ఇంటిని వీడి వెళ్తున్నప్పటికీ.. నా తల్లిదండ్రులు నివసించే ఈ ఇంట్లో అన్నపూర్ణాదేవి అనుగ్రహం, ధాన్య లక్ష్మి, సిరిసంపదలు ఏమాత్రం తరగకూడదు; ఈ ఇల్లు ఎల్లప్పుడూ సుభిక్షంగా, సుఖసంతోషాలతో విలసిల్లాలి” అనే పవిత్రమైన సంకల్పంతో, ప్రార్థనతో నవవధువు బియ్యాన్ని వెనక్కి విసురుతుంది.

ఇన్నాళ్లూ తన తల్లిదండ్రులు అందించిన ఆహారానికి, పెంపకానికి, చూపిన అంతులేని ప్రేమకు తాను ఎల్లప్పుడూ రుణపడి ఉంటానని చెప్పే కృతజ్ఞతా పూర్వక సంకేతంగా కూడా ఈ బియ్యం విసిరే ఆచారాన్ని చూస్తారు.

పెళ్లికూతురు వెనక్కి విసిరిన ఆ బియ్యాన్ని ఆమె తల్లిదండ్రులు, కుటుంబ సభ్యులు తమ ఒడిలో లేదా కొంగులో భద్రంగా ఒడిసిపట్టుకునే సాంప్రదాయం ఇప్పటికీ కొనసాగుతోంది. ఆడపిల్లలు అత్తారింటికి వెళ్లినప్పటికీ.. పుట్టింటిపై వారికి ఉండే అంతులేని మమకారం, వారి మనసారా ఇచ్చే శుభాశీస్సులే ఆ ఇంటిని తరతరాల పాటు సుభిక్షంగా ఉంచుతాయని ఈ అందమైన ఆచారం లోకానికి చాటిచెబుతోంది.