నేటి కళాశాల విద్యార్థులకు చదువు అనేది తరగతి గదితోనే ముగిసిపోవడం లేదు. కేవలం డిగ్రీ మాత్రమే ఉద్యోగావకాశాలను అందించదు కాబట్టి, దాంతో పాటు వృత్తిపరమైన శిక్షణ, ఆచరణాత్మక అనుభవాన్ని కూడా పొందాల్సిన అనివార్య పరిస్థితిలో విద్యార్థులు సతమతమవుతున్నారు.
డిగ్రీ విద్యా అర్హతను అందించినప్పటికీ, పని అనుభవమే ఉద్యోగావకాశాన్ని ఖరారు చేస్తుంది.
అయితే, కళాశాలల్లో తప్పనిసరి హాజరు (అటెండెన్స్) విధానాన్ని చాలా కఠినంగా పర్యవేక్షిస్తున్నారు. అదే సమయంలో, కంపెనీలు కేవలం మార్కులను మాత్రమే చూడకుండా విద్యార్థుల ప్రాక్టికల్ నైపుణ్యాలనే ఎక్కువగా ఆశిస్తున్నాయి. దీనివల్ల “క్లాసులకు వెళ్లి హాజరు శాతం పెంచుకోవాలా లేక కంపెనీలకు వెళ్లి పని అనుభవం సంపాదించాలా?” అనే తీవ్రమైన గందరగోళంలో విద్యార్థులు చిక్కుకుంటున్నారు.
ఒక విద్యార్థి ఇంటర్న్షిప్లో చేరినంత మాత్రాన కళాశాల పాఠాలు ఆగిపోవు; అలాగని కాలేజీకి వెళితే ఇంటర్న్షిప్ పనులు ఎదురుచూస్తుంటాయి. ఒకే సమయంలో రెండింటినీ సమన్వయం చేసుకోవడం విద్యార్థులకు అదనపు మానసిక ఒత్తిడిని, పని భారాన్ని కలిగిస్తోంది. దీనివల్ల స్నేహితులతో గడిపే సమయాన్ని, కళాశాల కార్యక్రమాలను, అధ్యాపకుల ప్రత్యక్ష బోధనలను విద్యార్థులు కోల్పోవాల్సి వస్తోంది.
అయినప్పటికీ, పుస్తకాల్లో చదివే సిద్ధాంతాల కంటే ప్రత్యక్షంగా పనిచేయడం ద్వారా లభించే అనుభవమే విద్యార్థుల నైపుణ్యాలకు పదును పెడుతుంది. తరగతి గదిలో అధ్యాపకుడు ఇచ్చే మార్కుల కంటే, కంపెనీలో మేనేజర్ ఇచ్చే ఫీడ్బ్యాక్ విద్యార్థులను వృత్తిపరమైన నిపుణులుగా తీర్చిదిద్దడానికి ఎంతగానో ఉపయోగపడుతుంది. కాబట్టి, విద్యార్థి భవిష్యత్తుకు విద్యా పరిజ్ఞానం, వృత్తి అనుభవం అనేవి రెండు కళ్ల వంటివి.
దీనికి పరిష్కారంగా, విద్యాసంస్థలు మరియు పరిశ్రమలు పరస్పర సహకారంతో పనిచేయాలి. విద్యార్థులు చేసే ఇంటర్న్షిప్లను విద్యా ప్రణాళికలో ఒక భాగంగా కళాశాలలు గుర్తించాలి. సౌకర్యవంతమైన వేళలు (ఫ్లెక్సిబుల్ టైమింగ్స్), పార్ట్టైమ్ శిక్షణల ద్వారా విద్యను, పని అనుభవాన్ని సమన్వయం చేయడమే విద్యార్థుల ఉజ్వల భవిష్యత్తుకు సరైన మార్గదర్శకం అవుతుంది.
Leave a Reply