తమిళనాడులోని మయిలాడుత్తురై సమీపంలోని నీడూర్ గ్రామంలో, అమీనుల్లా కుటుంబం ఏడు తరాలుగా ఒక అద్భుతమైన చారిత్రక వస్తువును భద్రపరుస్తోంది.
ఈ వారసత్వంలో అత్యంత ముఖ్యమైనది ఒక చిన్న ఖురాన్. శతాబ్దాలుగా భద్రపరచబడిన ఈ గ్రంథం ఇప్పుడు ఆధునిక శాస్త్ర మరియు విద్యా రంగాల దృష్టిని ఆకర్షించింది. ఈ ఖురాన్ సుమారు 1.5 అంగుళాల వెడల్పు, 1.75 అంగుళాల పొడవు ఉన్న ఒక చిన్న లోహపు పెట్టెలో ఉంది. ఇంత చిన్న పరిమాణంలో ఉన్నప్పటికీ, ఈ పవిత్ర గ్రంథం అద్భుతమైన కళాఖండం. కేవలం 19 పేజీలలో అరబిక్ భాషలో 6,676 అధ్యాయాలను (వచనాలను) అత్యంత క్లిష్టమైన ‘మైక్రో-కాలిగ్రఫీ’ ద్వారా ఇందులో పొందుపరిచారు.
14వ శతాబ్దానికి చెందిన అద్భుతం భారత పురావస్తు శాఖ (ASI) ప్రాథమిక అంచనాల ప్రకారం ఈ వస్తువు 17వ శతాబ్దానికి చెందినది కావచ్చని భావించారు. అయితే, ఇటీవలి వివరణాత్మక అధ్యయనాలు ఇది 14వ శతాబ్దానికి చెందినదని సూచిస్తున్నాయి. మన్నంపందల్ AVC కళాశాల ఫిజిక్స్ విభాగం ప్రొఫెసర్ రామలింగం నేతృత్వంలోని పరిశోధనా బృందం ఈ లోహపు పెట్టెపై లోతైన శాస్త్రీయ విశ్లేషణ చేసింది. CECRI, IISc, IIT మరియు NIT వంటి ప్రముఖ సంస్థలలో దీని నమూనాలను పరీక్షించారు.
ఈ ఫలితాలు పరిశోధకులను విస్మయానికి గురిచేశాయి. ఆ కాలంలోనే ఇంతటి అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఉండటం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తోంది. ఈ పెట్టెను 78 రకాల లోహాల మిశ్రమంతో తయారు చేశారు (32 తక్కువ పరిమాణంలో, 46 ఎక్కువ పరిమాణంలో). ఈ సంక్లిష్ట లోహశాస్త్రం (metallurgy) అంతరిక్ష నౌకల్లో ఉపయోగించే ఆధునిక సిరామిక్ పదార్థాల కంటే కూడా అధునాతనమైనదని భావిస్తున్నారు.
విపరీతమైన వేడిని తట్టుకునే సామర్థ్యం ఈ పెట్టె విపరీతమైన ఉష్ణోగ్రతలను తట్టుకుంటుంది. ఇది 2,600 డిగ్రీల సెల్సియస్ వరకు వేడిని తట్టుకోగలదని, 2,500 డిగ్రీల వద్ద కూడా కరగకుండా చెక్కుచెదరకుండా ఉందని నివేదికలు చెబుతున్నాయి. అదనంగా, ఇందులో యురేనియం, థోరియం మరియు కోబాల్ట్ వంటి రేడియోధార్మిక మూలకాలు స్థిరమైన స్థితిలో ఉండటం వల్ల ఇది తుప్పు పట్టకుండా ఉంది.
కాలం కంటే ముందే ఉన్న సాంకేతికత ప్రొఫెసర్ రామలింగం మాట్లాడుతూ, ఆధునిక అంతరిక్ష నౌకలు అధిక ఉష్ణోగ్రతలను తట్టుకోవడానికి భారీ సిరామిక్ కోటింగ్స్‌పై ఆధారపడతాయని, దీనివల్ల ఇంధన వినియోగం పెరుగుతుందని చెప్పారు. దీనికి భిన్నంగా, ఈ పురాతన పెట్టెలో ఉపయోగించిన సాంకేతికత తేలికపాటి, ఉష్ణ నిరోధక అంతరిక్ష నౌకల తయారీకి దోహదపడుతుందని పేర్కొన్నారు. అలాగే, 17-18 శతాబ్దాలలో కనుగొన్నట్లు భావించే ‘నికెల్ ప్లేటింగ్’ పద్ధతిని ఈ వస్తువులో 14వ శతాబ్దంలోనే ఉపయోగించినట్లు ఆధారాలు కనిపిస్తున్నాయి.