పాట్నా: వారు అనుకుంటే విడిగా నడవలేరు, ఒంటరిగా ఒక గదిని వదిలి బయటకు రాలేరు. చివరికి, ఒకరికి నొప్పికలిగితే మరొకరికి కూడా ఆ నొప్పి తెలుస్తుంది!
బీహార్ రాజధాని పాట్నాలోని రాజా బజార్ సమన్పురా ప్రాంతంలో నివసించే సబా, ఫరా అనే 23 ఏళ్ల సోదరీమణుల జీవితమిది. పుట్టుకతోనే తలలు అతుక్కుని జన్మించిన ఈ ఇద్దరు అమ్మాయిల జీవితం, ప్రస్తుతం ఒక చిన్న చీకటి గదిలో మందులు లేక మగ్గిపోతోంది. వారు కూడా సాధారణ జీవితం గడపాలని, ప్రపంచాన్ని చుట్టేయాలని, పవిత్ర హజ్ యాత్రకు వెళ్లాలనే బలమైన కోరికతో ఉన్నారు. కానీ, ఈ కలలన్నింటినీ పాట్నా ప్రభుత్వ నిర్లక్ష్యం మెల్లమెల్లగా చిదిమేస్తోంది.
గత 2012లో, ఈ ఇద్దరు అమ్మాయిల ప్రాణాలను కాపాడేందుకు దేశ అత్యున్నత న్యాయస్థానమైన సుప్రీంకోర్టు ఒక చారిత్రాత్మక ఉత్తర్వును జారీ చేసింది. దాని ప్రకారం, వీరి ఎముకలు, కాలేయం, కిడ్నీలు దెబ్బతినకుండా ఉండేందుకు, అలాగే నెలసరి సమస్యలను అధిగమించడానికి ప్రతిరోజూ 6 రకాల మందులను పాట్నా సివిల్ సర్జన్ కార్యాలయం ఉచితంగా అందించాలి. దీనితో పాటు, PMCH ఆసుపత్రికి చెందిన 6 గురు నిపుణులైన వైద్యుల బృందం ప్రతి నెలా వీరిని పరీక్షించి, ప్రతి 3 నెలలకోసారి ఢిల్లీ ఎయిమ్స్ (AIIMS) ఆసుపత్రికి నివేదిక పంపాలి.
కానీ, నేడు న్యాయదేవత ఆదేశాలు అధికారుల బల్లల మీదున్న ఫైళ్లలోనే మగ్గిపోతున్నాయి. గత మూడు నెలలుగా సబా, ఫరాలకు ఒక్క మాత్ర కూడా ఇవ్వలేదు. మందులు నిలిచిపోవడంతో సబా, ఫరాల ఆరోగ్యం తీవ్రంగా క్షీణించింది. ఎముకల్లో విపరీతమైన నొప్పి, కాళ్లు చేతులు వాచిపోవడం, థైరాయిడ్ స్థాయిలు పెరగడంతో ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు నరకయాతన అనుభవిస్తున్నారు.
దీనిపై వారి అన్నయ్య మహ్మద్ తమన్నా మాట్లాడుతూ, ‘నా చెల్లెళ్లు ఇప్పుడు సరిగ్గా తినలేకపోతున్నారు, మాట్లాడలేకపోతున్నారు కూడా. 2020 జనవరి తర్వాత ఒక్క డాక్టర్ కూడా మా ఇంటికి వచ్చి వీరిని చూడలేదు. సివిల్ సర్జన్ కార్యాలయం చుట్టూ తిరిగి అలసిపోయాను. కేవలం డొల్ల హామీలు తప్ప ఏమీ లభించడం లేదు’ అని ఆవేదన వ్యక్తం చేశాడు.
ఈ విషయంపై పాట్నా సివిల్ సర్జన్ డాక్టర్ యోగేంద్ర ప్రసాద్ను వివరణ అడగగా, ‘నాకు ఈ విషయం ఇప్పటివరకు తెలియదు. ఆ అమ్మాయిల అన్నయ్య నన్ను వచ్చి కలిశాడు. త్వరలోనే ఆ ఇద్దరు సోదరీమణులకు అవసరమైన అన్ని మందులు అందేలా ఏర్పాటు చేస్తాం’ అని అలవాటైన ప్రభుత్వ సమాధానాన్ని ఇచ్చారు.
అధికారుల ‘నాకు తెలియదు’ అనే ఒక్క మాట వెనుక, 23 ఏళ్ల ఇద్దరు ప్రాణాల సుదీర్ఘ వేదన దాగి ఉంది. సబా, ఫరాల మూగబోయిన గొంతు ఆ చిన్న గదిలోనే కలిసిపోకూడదు. దేశ చట్టం, మానవత్వం కలిసి వీరికి తక్షణమే మందులు అందించాలన్నదే సమాజం యొక్క ఆకాంక్ష.