కష్టపడి పనిచేస్తేనే జీవితంలో విజయం సాధించగలమనే సాంప్రదాయ ఉపాధి సంస్కృతిని (వర్క్ కల్చర్ను) జెన్ జీ (Gen Z) తరం పూర్తిగా తిరస్కరిస్తోంది.
దశాబ్దాలుగా, ఎక్కువ గంటలు పనిచేయడం, పదోన్నతుల వైపు నిరంతరం పరుగెత్తడం, పదవీ విరమణ వయస్సు వచ్చే వరకు విశ్రాంతి లేకుండా శ్రమించడమే విజయానికి సంకేతంగా పరిగణించబడింది.
కానీ, నేటి యువతరం ఈ ‘హసిల్ కల్చర్’ను (విశ్రాంతి లేని పని సంస్కృతిని) తీవ్రంగా ప్రశ్నించడం ప్రారంభించింది. తమ కంటే ముందటి తరం రాత్రింబవళ్లు శ్రమించినప్పటికీ, చివరికి తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడి, శారీరక ఆరోగ్య సమస్యలు మరియు కుటుంబంతో గడపడానికి సమయం లేకపోవడం వంటి ఇబ్బందుల పాలవ్వడాన్ని చూసి వీరు పాఠాలు నేర్చుకున్నారు.
కోవిడ్-19 మహమ్మారి కాలం ఈ ఆలోచనా విధానంలో మార్పు రావడానికి చాలా ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది. ఆ సమయంలో ఇంటి నుంచే పనిచేస్తున్నప్పుడు (వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్), వృత్తిపరమైన జీవితానికి మరియు వ్యక్తిగత జీవితానికి మధ్య ఉన్న సరిహద్దులు పూర్తిగా చెరిగిపోవడం ప్రారంభించాయి. “జీవితం ఏ క్షణంలోనైనా మారిపోవచ్చు అనే పరిస్థితులు ఉన్నప్పుడు, మేల్కొని ఉండే సమయాన్నంతా కేవలం పని కోసమే కేటాయించడం ఎంతవరకు సమంజసం?” అనే ప్రశ్న వారిలో తలెత్తింది.
దీని ఫలితంగా, కేవలం ఎక్కువ జీతం మరియు పదోన్నతులకు మాత్రమే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడానికి బదులుగా, మానసిక ఆరోగ్యం, కుటుంబం, వ్యక్తిగత ఇష్టాలు మరియు విశ్రాంతికి ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇవ్వడం ప్రారంభించారు.
జెన్ జీ తరం విషయానికొస్తే, పని వేళల తర్వాత తమ వ్యక్తిగత ఇష్టాలకు, ఆరోగ్యానికి సమయం కేటాయించడం సోమరితనం కాదు; అది ఒక సంపూర్ణమైన సమతుల్య జీవితాన్ని (వర్క్-లైఫ్ బ్యాలెన్స్ను) గడపడానికి అవసరమైన ప్రాథమిక అవసరం. వీరు పనిని ద్వేషించడం లేదు, కాకపోతే పని మాత్రమే జీవితం కాదు అనే విషయాన్ని స్పష్టంగా గ్రహించారు.
కొంచెం తక్కువ జీతం ఉన్నప్పటికీ, పని వేళల్లో సరళత (ఫ్లెక్సిబిలిటీ) మరియు మానసిక ప్రశాంతతను ఇచ్చే ఉద్యోగాలకే వీరు మొగ్గు చూపుతున్నారు. దీనివల్ల, పాత పద్ధతిలోని పని సంస్కృతిని మార్చాల్సిన అవసరంలోకి కార్పొరేట్ సంస్థలు నెట్టబడుతున్నాయి.