సృష్టి ఆరంభంలో మానవుల జనన మరణాల వెనుక అనేక ఆత్మ సంబంధిత (ఆధ్యాత్మిక) రహస్యాలు ఉన్నాయి. ప్రారంభ కాలంలో మానవులకు స్థిరమైన ఆయుఃప్రమాణం ఏదీ లేకపోవడం వల్ల వారు వేలాది సంవత్సరాలు జీవించేవారు.
దీనివల్ల భూమిపై జనాభా పెరిగిపోయి, భూమాదేవి ఆ భారాన్ని మోయలేక తల్లడిల్లింది. ఈ పరిస్థితిలో నారద ముని, భూదేవి భారాన్ని తగ్గించడానికి మరియు మానవుల జనన మరణాలను సమతుల్యం చేయడానికి యమధర్మరాజును కలవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
యమలోకానికి వెళ్లిన నారదుడు.. మరణం లేకపోవడం వల్ల భూమిపై ధర్మమార్గాలు నశించిపోతున్నాయని, తప్పు చేసేవారు తమకు శిక్ష పడదనే అహంకారంతో ప్రవర్తిస్తున్నారని యమధర్మరాజుకు విన్నవించారు. మానవుల ఆయుష్షుకు ఒక నిర్దిష్ట పరిమితిని నిర్ణయించడమే శ్రేయస్కరమని నారదుడు వివరించారు. నారదుడి సలహాను అంగీకరించిన యమధర్మరాజు, బ్రహ్మదేవుడితో చర్చించి కలియుగంలో మానవుని గరిష్ట ఆయుఃప్రమాణం 100 సంవత్సరాలు మాత్రమే అని నిర్ణయించారు.
ఈ 100 సంవత్సరాల జీవితాన్ని మానవులు సరైన రీతిలో ఉపయోగించుకోవడానికి నాలుగు ఆశ్రమాలుగా విభజించారు. మొదటి 25 సంవత్సరాలు విద్యను అభ్యసించే ‘బ్రహ్మచర్యం’, తదుపరి 25 సంవత్సరాలు కుటుంబ జీవితాన్ని గడిపే ‘గృహస్థాశ్రమం’, 50 నుండి 75 సంవత్సరాల వరకు కుటుంబ బాధ్యతలను అప్పగించి ఆధ్యాత్మికతలో గడిపే ‘వానప్రస్థం’, చివరి 25 సంవత్సరాలు ఈశ్వర చింతనతో విరక్తిగా జీవించే ‘సన్యాసం’ అని మానవ జీవన మార్గాలను రూపొందించారు.
మానవుడికి మరణం నిశ్చయమని, అది స్వల్పకాలంలోనే వస్తుందని తెలిస్తేనే అతడు చెడు మార్గాల్లోకి వెళ్లకుండా సత్కార్యాలు చేస్తాడనేదే ఈ 100 ఏళ్ల ఆయుష్షు పరిమితి వెనుక ఉన్న అంతర్నిహిత తత్వశాస్త్రం. నూరేళ్లు జీవించే మానవుడు ఇతరులకు హాని చేయకుండా ధర్మమార్గంలో జీవిస్తేనే పునర్జన్మ లేని మోక్ష స్థితిని పొందగలడని యమధర్మ శాస్త్రం చెబుతోంది.
దీని కారణంగానే, మానవ జీవితంలో 80 సంవత్సరాలు దాటి వెయ్యి పున్నమి చంద్రులను చూసే భాగ్యం కలిగినప్పుడు ‘సదాభిషేకం’ (సహస్ర పూర్ణచంద్ర దర్శనం) అనే వేడుకను నిర్వహించి జరుపుకుంటారు. నారదుడు, యమధర్మరాజు కలిసి రూపొందించిన ఈ 100 ఏళ్ల ఆయుష్షు రహస్యాన్ని గ్రహించి, మనం కూడా జీవించి ఉన్నంత కాలం మంచి ఆలోచనలతో, ధర్మమార్గంలో జీవించడమే మన జీవితానికి అర్థాన్ని ఇస్తుంది.
Leave a Reply